ว่าไป..ไม่ได้อัพบล๊อกเลย...มัวแต่ไปหลงระเริง การ ทวีต หลงระเริงกะ Social Network อยู่ได้
 
มีโอกาสได้ไปชมความงามของวัดพระแก้วมา เลยเอารูปมาลงให้เพื่อน ๆ ดู...
 
ผมอยู่กรุงเทพมาก็นาน 12 ปีละ ....แต่ก็ไม่เคยย่างกรายไป วัดพระแก้วกับเค้าสักที
 
จะว่าไป เราก็ไปแถว ๆ สนามหลวง ธรรมศาสตร์ ท่าช้าง รพ.ศิริราช ก็ออกจะบ่อยอยู่นะ
 
แต่ก็ไม่เคยคิดจะเข้าไปชมความงามของวัดพระแก้วกับเค้าเลย.....
 
ได้ฤกษ์งามยามดี...ก็เลยตัดสินใจกับน้องอีกคน 
 
"เราไปถ่ายรูปกัน" นี่คือ เราสองคนคุยกัน 
 
แต่ทีแรก จะไป "เกาะเกร็ด" แต่สุดท้าย วันนั้น ดันตัดสินใจ นั่งรถเมล์ไปสนามหลวง
 
ก็..นะ...ว่าไป...คนเรา สามารถเปลี่ยนใจได้เสมอ...
 
ณ เวลา นั้น ก็ยังไม่ได้ตัดสินใจจะเข้าวัดพระแก้วกันนะ...
 
คิดแต่ว่า จะไปนั่งเรือ ข้ามฟาก ไปอีกฝั่งเท่านั้น....
 
แต่สุดท้าย หัวใจ มันก็เรียกร้องให้เราเข้าไป...เลยได้รูปมาฝากกัน...
 
มือใหม่หัดถ่ายนะครับ...
 
ผมใช้กล้อง ของ BB Torch 9800 ถ่ายนะครับ.... 
 
เริ่มเรื่องเลยละกัน....
 
ความจริง เราก็จะแค่เดินผ่าน เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา....
 
 
แต่สุดท้าย เราก็แวะเวียนเข้ามาชมความงามของสถาปัตยกรรมไทย สักหน่อย....
 
 
 
 
 
ผมพยายามลดไฟล์รูปแล้ว แต่ก็ยังใหญ่อยู่ดี.....
 
วันนั้นรู้สึกว่าจะมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาชม เยอะสักหน่อย....
 
แต่ที่น่าแปลกใจ กลับไม่ค่อยมีคนไทยสักเท่าไหร่นะ...ทั้ง ๆ ที่ คนไทย เข้าชมฟรี....
 
ผมยังคิดเลยว่า ถ้ามีโอกาสคงจะมา...อีก...ถ้ามีเพื่อนชาวต่างชาติมาเที่ยว คงจะพามาชมเหมือนกัน
 
วันนั้น เราสองคนใส่กางเกงขาสั้นไป...ก็ต้องไปเช่ากางเกงขายาวที่ทางเจ้าหน้าที่เตรียมไว้ให้
 
จ่ายค่ามัดจำกางเกง ตัวละ 200 บาท แต่ก็ได้คืนนะครับ เมื่อเรามาคืนกางเกง....
 
วันนี้แค่นี้ก่อนนะครับ ไว้คราวหน้าไปเที่ยวไหนอีก ไว้จะเอามาลงใหม่ให้ดูนะครับ
 
นายกาแฟขอลา...
 
เจอกัน คราวหน้าครับ
 
 
ผมเป็นคนหนึ่งที่มีชีวิตอยู่กับ พวก social network ในแต่ละวันก็ค่อนข้างจะเยอะ
ไม่ว่าจะเป็น twitter facebook hi5
แบบว่า เค้ามีอะไร ผมเล่นกับเค้าหมด
แถมยังเป็นพวกที่เล่นอะไร ก่อนชาวบ้านเค้าด้วย....
ประมาณว่า ผมเล่นเบื่อแล้ว เพื่อน ๆ ถึง มาเล่นกัน.....
เมื่อวาน จู่ ๆ ก็เจอรุ่นน้องสมัยเรียนมัธยม....
กี่ปีมาแล้วหว่า...เค้าก็ทักทายมา....
บอกว่า พี่พี่ หนู เรียนโรงเรียนเดียวกันกับพี่....
อื่ม... เราก็เข้าไปดูรูป เพื่อจะระลึก ความทรงจำ....แต่คิดยังไงก็คิดไม่ออก....
ทำให้เราคิดถึงเพลงนี้ไม่ได้......
 
"สบายดีหรือเปล่า ข่าวคราวไม่เคยรู้
สืบดูเธอไม่อยู่ แอบดูแวะมองหา
หายไปเลย ไม่เคยหวนคืนมา
หายไปนาน กับกาลเวลา
สบายดีหรือเปล่า เพื่อนเราไปถึงไหน
อาจเจอพบเพื่อนใหม่ ถูกใจเหมือนในฝัน
เพราะเวลา ที่พาเราพบกัน
แล้วเวลา ก็พาเราจากกัน

จะโทรก็ไม่โทรมา ไม่มีแม้เวลาจะบอกลาเพื่อนเก่า
ถ้าหากจะลืมกันไป ไม่เป็นไรเพื่อนเรา แค่อยากเห็นเธอโชคดี"
 
เพลงนี้ เป็นเพลงที่ผมฟังตั้งแต่ผมยังละอ่อนอยู่เลย......
 
ถ้าพูดถึงวงนี้ จะดังมาก ในสมัยนั้น
 
............
 
พูดถึง จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี....
กี่ปีแล้วนะ...ที่เราไม่ได้กลับไปพบเจอเพื่อนเก่า....
กี่ปีแล้วนะ...ที่เราไม่ได้ไปเยี่ยมโรงเรียนมัธยม
ที่มีวีระกรรมอะไรมากมาย
เค้าว่ากันว่า ชีวิตในวัยมัธยม มันเป็นอะไรที่ เรายากจะลืม
เพราะมันมีทั้งความสนุก ความสุข ความเศร้า......
เวลาคิดถึงก็อดอมยิ้มไม่ได้.....
ยิ่งเราไปค้นเจอรูปถ่ายเก่า ๆ
มันก็ยิ่งทำให้เราคิดถึงเพื่อน ๆ เนอะ......
เหมือนคนแก่เลยเนอะ มาหวนรำลึกถึง วันเวลาเก่า ๆ .....
อิอิ
..........
อากาศเย็นลง
ลมพัดพาอากาศหนาว ๆ มาแล้ว....
กรุงเทพ ปีนี้ จะหนาวหรือเปล่านะ....
ปีนี้จะได้ใส่เสื้อหนาวหรือเปล่านะ....
หรือว่า ลมมันพัดแรง ๆ หลอกให้เราดีใจ
ว่ากรุงเทพจะหนาว
ผมอยู่กรุงเทพมา กี่ปีแล้วนะเนี้ย....
11 ปี...แล้วเหรอ....ทำไมมันยาวนานขนาดนี้นะ.....
ผ่านร้อน ผ่านฝน มาก็เยอะ (จะบอกว่าผ่านร้อน ผ่านหนาวก็ไม่ได้ เพราะกรุงเทพไม่มีอากาศหนาว)
สิ่งดี ๆ ที่เราได้พบเจอก็มากมาย
สิ่งที่เลวร้ายมากมาย ก็เคยพบเจอมาแล้ว....
วันเวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว....
เวลาก็ไม่เคยคอยใครจริง ๆ เลยนะ....
อายุเราก็มากขึ้นทุกวัน ทุกวัน....
ตลกตัวเองดีเหมือนกันนะ
บางทีเราก็ยังมองว่าเรายังเป็นเด็กอยู่
พ่อกับแม่ก็ยังมองว่าเรายังเป็นเด็กอยู่เหมือนกัน.....
ชีวิตของเราก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป....
ช่วงนี้มีอะไรหลาย ๆ อย่าง ที่ทำให้เราต้องตัดสินใจมากมาย....
เราก็ได้แต่หวังแล้วก็รอคอยว่า
เราจะผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้จริง ๆ
จะว่าไป การที่เราได้พบเจอรุ่นน้อง ผ่าน Facebook
ได้พูดคุยเรื่องโรงเรียนเก่า
ได้พูดคุย ถามถึงความเป็นไปของเราแต่ละคน
มันก็ทำให้เราได้รับรู้ว่า
ชีวิตของเรา ก็มีอะไรอีกเยอะที่จะต้องทำจริง ๆ ......
..........
ค่ำคืนนี้ อย่าลืมนอนห่มผ้ากันด้วยนะครับ
อากาศเย็นลงแล้ว
หวัด คงจะมาเยือนหลาย ๆ คน
ยังไงก็รักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ.....
ราตรีสวัสดิ์ ครับผม

นายกาแฟ.....

edit @ 29 Oct 2010 23:07:05 by นายกาแฟ

edit @ 29 Oct 2010 23:07:59 by นายกาแฟ

edit @ 29 Oct 2010 23:09:16 by นายกาแฟ

edit @ 29 Oct 2010 23:10:34 by นายกาแฟ

edit @ 29 Oct 2010 23:11:42 by นายกาแฟ

วันนี้เปิดเทอมวันแรกนิหว่า....
มิน่า เมื่อเช้าเราถึงมาทำงานเกือบสาย
ก็ไม่เคยนั่งรถบนทางด่วน เกิน 30 นาที
แต่เมื่อเช้ารู้สึกจะ 50 นาทีได้มั้ง....
พอสืบไปสืบมา อ๋อ วันนี้เปิดเทอมวันแรก รถเลยติดนิดหน่อย
หลังจากที่เรานั่งรถชิล ๆ หรือไม่ก็ออกจากบ้านสายได้นิดหน่อย
แต่วันพรุ่งนี้ เราคงต้องออกเช้าขึ้นกว่าเดิมแล้วละ.....
 
..........
 
พูดถึงเรื่องเปิดเทอมแล้ว ก็อดคิดถึงเรื่องสมัยที่เรายังเรียนอยู่ไม่ได้
เค้าบอกว่า ถ้าเราไปดูหนังเรื่อง "สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่าหัวใจ"
มันจะทำให้เราระลึกชาตได้ว่า
เมื่อชาตที่แล้ว เราก็เคยทำ แบบที่ นางเอก พระเอก ทำ
555++
หรือ "แฟนฉัน" อันนี้ โ-ตร ระลึกชาต
เพราะ ถ้าใครอยู่ในยุคแฟนฉัน รับรอง
ทั้ง ขนม ทั้ง การละเล่นของเด็กไทย สมัยแฟนฉัน
จะผุดขึ้นมา ในหัวสมองอันน้อยนิดของเราเลยทีเดียว
 
ผมชอบดูหนังแนวนี้เหมือนกันนะ
ที่จะพาเราระลึกชาติได้อีก......
 
สมัยก่อน เราไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้
เด็ก ๆ สมัยนั้น ก็เรียกร้องให้พ่อซื้อ เกมส์บอย (เครื่องเกมส์นินเทนโด จอขาวดำ)
ผมไม่รู้ว่าเพื่อน ๆ จะเรียกว่า เกมส์บอยตามด้วยหรือเปล่านะ

แต่เอาเป็นว่า ผมและเพื่อน ๆ ของผม เรียกว่าเกมส์บอย
แต่กว่าจะขอร้องอ้อนวอน ร้องไห้ งอแง ให้พ่อซื้อให้ได้
พอพ่อซื้อให้ อีเกมส์บอย ก็ดันออกจอสีมา
ฮา...ได้อีก
 
สมัยนี้ คอมพิวเตอร์ ถือว่าเป็นอุปกรณ์ในครัวเรือนไปแล้วละมั้ง
ไม่ต้องเรียกร้องให้พ่อซื้อ แต่พ่อ ดันโดน องค์กรผลักดันให็ซื้อ
ไม่ทางตรงก็ทางอ้อม
ประมาณว่า ออฟฟิศ ใช้คอมพิวเตอร์หมดแล้ว
พ่อจะมานั่งพิมพ์ดีด เปาะแปะ อีกก็ไม่ไหว...
พ่อก็ต้องจำใจซื้อมา พอซื้อ ก็ต้องไปอบรมคอมพิวเตอร์อีก เสียตังค์ได้อีก
พ่อบอกว่า ว่าง ๆ ก็กลับมาสอนคอมพ่อให้หน่อย
พอผมกลับบ้าน ได้งานกองโต ๆ ที่พ่อรอให้ลูกชายสุดเลิฟ มาพิมพ์ให้ต่างหาก
5555+++
 
สมัยนี้ เราต้องวิ่งตามเทคโนโลยี...
ยิ่งเราอาศัยอยู่ในเมืองหลวงนะ....
เราต้องวิ่งตาม...
ถ้าใครถือ ไอโฟน แบล็คเบอร์รี่ โทรศัพท์แพง ๆ จะถือว่า โก้เลยทีเดียว
เพื่อนผมคนหนึ่ง ทำงานย่านธุรกิจ เค้าบอกว่า
สมัยนี้ เค้าดูกันที่ว่า ใครถือ โทรศัพท์ยี่ห้ออะไร รุ่นอะไร
เฮ้ย! จริงดิ สมัยนี้เค้าดูกันแบบนั้นเหรอ